Trzy dni sierpniowe były w tym roku bardzo wyjątkowe. Było to właściwie wielkie święto rowerowe i pierwszy w Polsce trzyetapowy amatorski wyścig szosowy...

Odkąd zacząłem jeździć szosówką i pokonywać dłuższe dystanse, marzyłem by przejechać maraton 24godzinny. Tym razem udało się - spełniłem swoje marzenie. Musze przyznać, że z pewnością nie ukończyłbym tego maratonu gdyby nie perfekcyjna organizacja. 

Na tarnowski maraton (z cyklu Bike Maraton) wybrałam się bez jakiegoś specjalnego celu czy ambicji. Pojechałam, bo blisko i tyle.

Wielu narzekało na to, że maraton w Murowanej Goślinie został przeniesiony na Lipiec. Ja natomiast uważam, że jeździło się fajniej i lepiej niż rok temu w kwietniu.

No i znowu maraton w Sudetach, to już 4 wyścig z cyklu...

Tegoroczna Jarna Klasika nie przyniosła tak wspaniałych rezultatów jak ubiegłym razem. Złożyło się na to kilka czynników...

W połowie maja odbyła się kolejna edycja z cyklu Marathon MTB. Swojego zeszłorocznego startu w Złotym Stoku nie pamiętałam zupełnie...

To już trzeci rok istnienia Bikeholików. W porównaniu do zeszłego, nasza grupa zrobiła ogromny krok na przód. W związku z wieloma sukcesami warto podsumować ten niezwykle udany rok.

Już po raz kolejny spotkaliśmy się na prawdopodobnie najlepszej czasufce świata: "IV Mistrzostwach Bikeholików w ITT".

Czasem dobrze przygotowana wyprawa nie do końca przebiega jak w planie. Tym razem przygody jakie nam się przytrafiły spowodowały, że był to wypad, który długo pozostanie w pamięci.

Kolejna lajtowa wycieczka z kierownikiem Dominikiem zapowiadała się nad wyraz ciekawie. Dobra pogoda, ekipa oraz pociąg były pewne. Jedynie trasa do piątkowego wieczoru nie były znane nikomu, chyba nawet samemu pilotowi. Pewnik był jeden: jedziemy w góry. Reszta się nie liczy.

  Łopień  - Dzięki rewelacyjnej pogodzie i super uczestnikom wypadziku, zawsze przejeżdżając nieopodal tej okazałej górki, będę się uśmiechał sięgając wspomnieniami pewnej jesiennej słonecznej wrześniowej soboty.

Eliaszówka (słow. Eliášovka, dawniej też Heliášovka; 1023 m n.p.m.) – położona w Beskidzie Sądeckim, w Paśmie Radziejowej na granicy polsko-słowackiej. Według słowackiego podziału fizycznogeograficznego jest najwyższym szczytem Gór Lubowelskich (słow. Ľubovnianska vrchovina). (www.wikipedia.pl)

  Ostatni weekend lata był naprawdę letni, co skrzętnie wykorzystaliśmy w naszych górach. Szlak czerwony prowadzący z Rabki przez Turbacz i Lubań do Krościenka oferuje wszystko czego oczekują górale, tudzież ich nowoczesne „dzieci” - enduromaniacy. W 2006 roku trasa ta, tyle że w odwrotnym kierunku stanowiła nawet piąty etap Transcarpatii.

Ekstremalna wyprawa rowerowa do wnętrza Łopienia.

Kolejna miejscówka dla spragnionych grawitacyjnych wrażeń. Kluszkowce – trzeba przyznać przyjazne dla rowerzysty. Eh.. gdyby nie ta pogoda.

Piękna pogoda i niesamowita frekwencja towarzyszyła 8 edycji Powerade MTB Maraton w Krakowie. Bikeholików nie zabrakło. Była nas cała chmarka

  Co prawda, w opisie trasy Hangman piszą o jej przeznaczeniu dla początkujących, ale dodają także, że i dla doświadczonych stanowi poligon do podnoszenia umiejętności. Umieszczając się między jedną, a drugą grupą, nie mogliśmy przejechać obok niej obojętnie. Przyciągnęło nas jeszcze jedno, słowo klucz austriackiej przygody - singletrail.

   Są ludzie którzy nie powinni się odrywać od ziemi. Każdy nawet chwilowy brak kontaktu z naszą planetą kończy się upadkiem na ten jakże nie najmądrzejszy łeb. Do takich stworzeń bezsprzecznie należę .

Z biegiem czasu kończą się tereny w naszej części regionu, gdzie będę mógł powiedzieć „tam jeszcze nie byłem”. W sobotę pękła Magur Spiska i to w bardzo doborowym towarzystwie.

Weekend zapowiadał się wyśmienicie. W planie dwa dni enduro jazdy po szlakach Beskidu Żywieckiego. Nie przerażał nawet fakt pobudki o 5.30, choć niespokojny byłem jedynie o to, że w ostatnim tygodniu miałem problem z wstawaniem na ósmą do pracy. Jak się okazało moje przypuszczenia nie były bezpodstawne...

Jak zwykle bezkresne rumuńskie otchłanie nie zawiodły nas podczas trzeciego już wypadu w krainę gór zapierających dech w piersiach, o których powinny powstawać serenady śpiewane przez nadwornych grajków .

Podczas objazdu trasy maratonu przeszkadzało mi bardzo wiele rzeczy - od kamieni po krzaki. Na szczęście w trakcie wyścigu nie ma za wiele czasu na myślenie. Wszystko obraca się o 180 stopni i jedzie się do przodu - byle szybciej. 

Głuszyca w tym roku zaoferowała nam słoneczną (nawet za bardzo) pogodę, pionowe podjazdy i zjazdy po luźnych kamieniach, liczne snejki, odwodnienia i kurcze mięśni. Fama najtrudniejszego maratonu sezonu ściągnęła na start kilka zawodowych teamów z Polski i Czech. Czerwoni byli reprezentowani przez Paulinę, Dawida, Królika, Miśka, Marcina i mnie.

Początkowa stacja kolejki na Kohlmaiskopp (1794 m n.p.m.) mieściła się 200 metrów od naszej kwatery, więc tym razem mogliśmy pozwolić sobie na dłuższe wylegiwanie się w wyrach. A biorąc pod uwagę fakt, że wyciągi w okolicy rozpoczynają swoją pracę od 9-9.15, wyspani jak niedźwiedzie po zimowym okresie, ruszyliśmy w poszukiwaniu wrażeń na kolejnych kilometrach singletraili.

Marzenie każdego enduromanianka... 11-kilometrowa, wąska na szerokość kierownicy ścieżka wije się ze szczytu Schattberg Westgipfel (2096 m n.p.m.), aż do centrum Hinterglemm (ok. 1003 m n.p.m.), dostarczając tyle wrażeń ile tydzień w Beskidach... Chwilo trwaj wiecznie...

Na pierwszy ogień austriackiego tripu poszła freeride'owa trasa – X-Line. W skrócie 6,3 km krętym singlem, z przewyższeniem ponad 1000 m! A na drodze bandy, korzenie w niespotykanej ilości, sporadycznie kamienie i north shory. Cud, miód i orzeszki.